Cambodia

ชื่อประเทศ (Country Name)

พระราชอาณาจักรกัมพูชา Kingdom of Cambodia

ธงชาติ (National Flag)

ตราแผ่นดิน (National Emblem)

สถานที่ตั้งและแผนที่ (Location & Map)

เมืองหลวง (Capital City)

พนมเปญ Phnom Penh

กลุ่มชาติพันธุ์ (Ethnic Group)

เขมร (Khmer) 90%, เวียดนาม (Vietnamese) 5%, จีน (Chinese) 1%, อื่นๆ (other) 4%

สัญชาติ (Nationality)

Noun: Cambodian(s)
Adjective: Cambodian
ศาสนา (Religions)
 พุทธ (Buddhist) (ทางการ official) 96.4%, มุสลิม (Muslim) 2.1%, อื่นๆ (other) 1.3%, ไม่ระบุ (unspecified) 0.2%
ภาษา (Languages)
เขมร Khmer (ทางการ) 95%, ฝรั่งเศส (French),  อังกฤษ (English)
ประชากร (Population)
14,952,665
อัตราการรู้หนังสือ (Literacy Rate)
73.6%

ชุดประจำชาติ (National Costume)

ซัมปอต (Sampot)

ดอกไม้ประจำประเทศ (National Flower)

Rumdul
การปกครอง (Government)
ประชาธิปไตย แบบหลายพรรคการเมือง ภายใต้ระบอบราชาธิปไตย (multiparty democracy under a constitutional monarchy)

เศรษฐกิจ (Economy)

  1. เกษตรกรรม อยู่บริเวณที่ราบภาคกลาง รอบทะเลสาบเขมร พืชที่สำคัญคือ ข้าวเจ้า ยางพารา พริกไทย
  2. การประมง บริเวณรอบทะเลสาบเขมร เป็นแหล่งประมงน้ำจืดที่สำคัญที่สุดในภูมิภาค
  3. การทำป่าไม้ บริเวณเขตภูเขาทางภาคเหนือ โดยล่องมาตามแม่น้ำโขง
  4. การทำเหมืองแร่ ยังไม่ค่อยสำคัญ
  5. อุตสาหกรรม เป็นอุตสาหกรรมขนาดย่อม ส่วนใหญ่เป็นโรงสีข้าว โรงเลื่อย รองเท้า
โครงสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ  (GDP Composition by Sector)
เกษตรกรรม (agriculture) : 30%
อุตสาหกรรม (industry) : 30%
การบริการ (services) : 40%

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP)

33.89 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

รายได้ต่อหัวประชากร (GDP Per Capita)

2,200 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 66,000 บาท)

สินค้าส่งออก (Export Commodities)

เสื้อผ้า (clothing), ไม้ (timber), ยาง (rubber), ข้าว (rice), ปลา (fish), ยาสูบ (tobacco), รองเท้า (footwear)


สกุลเงิน (Currency)

เรียลกัมพูชา (KHR) 1.00 บาท = 129.25 เรียล

อัตราการว่างงาน (Unemployment Rate)

3.5%

อัตราประชากรมีความเป็นอยู่ที่ตํ่ากว่าเส้นของความยากจน (Population Below Poverty Line)

31%

อัตราเงินเฟ้อ (Inflation Rate)

6%

ประวัติศาสตร์

ยุคมืด

ยุคมืดของกัมพูชา เริ่มตั้งแต่อาณาจักรอยุธยาได้โจมตีอาณาจักรเขมร และ ได้เผา พระนคร เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร ราบเป็นหน้ากลอง ทำให้อาณาจักรเขมรเป็นส่วนหนึ่งของสยามประเทศตั้งแต่บัดนั้นมา เขมรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาในฐานะดินแดน ประเทศราช อาณาจักรอยุธยาปกครองเขมรเป็นเวลาเกือบ400ปี ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์เขมรตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิสยามอย่างเข้มงวด ในสมัยรัชกาลที่3 ได้เกิด สงครามอานามสยามยุทธทำให้กัมพูชาเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามกับญวณ ก่อนที่จะตกเป็นของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา

สมัยอาณานิคมฝรั่งเศส

กัมพูชาเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสมาตั้งแต่พ.ศ. 2406 ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองกัมพูชาไว้ แล้วปลดผู้ปกครองกัมพูชาที่เป็นชาวฝรั่งเศสและผู้นิยมฝรั่งเศสออกไป เมื่อสงครามโลกครั่งที่ 2 ยุติลง ฝรั่งเศสได้ขับไล่ญี่ปุ่นออกจากกัมพูชาเป็นฝ่ายชนะสงคราม กัมพูชาจึงต้องตกเป็นของฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาฝรั่งเศสมีภาระการต่อสู้ติดพันกับนักชาตินิยมในเวียดนาม จึงต้องหาทางประนีประนอมกับกัมพูชา โดยได้จัดทำสนธิสัญญาขึ้นเพื่อเปลี่ยนสภาพจากการที่กัมพูชาเป็นเมืองขึ้นมาเป็นรัฐในอารักขาแห่งเครือจักรภพของฝรั่งเศสในระยะที่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝรั่งเศสได้เจ้าสีหนุเป็นกษัตริย์ปกครองกัมพูชา เมื่อญี่ปุ่นยึดกัมพูชาได้ จึงให้เจ้าสีหนุประกาศเอกราชเป็นอิสระจากฝรั่งเศส แต่เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม ฝรั่งเศสจึงกลับเข้ามามีอำนาจในกัมพูชาเหมือนเดิม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s