Brunei

ชื่อประเทศ (Country Name)

บรูไน ดารุสซาราม Brunei Darussalam

ธงชาติ (National Flag)

ตราแผ่นดิน (National Emblem)

สถานที่ตั้งและแผนที่ (Location & Map)

ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชายฝั่งทางด้านเหนือจรดทะเลจีนใต้ พรมแดนทางบกที่เหลือจากนั้นถูกล้อมรอบด้วยรัฐซาราวัก มาเลเซียตะวันออก

เมืองหลวง (Capital City)

บันดาร์เสรีเบกาวัน BANDAR SERI BEGAWAN

กลุ่มชาติพันธุ์ (Ethnic Group)

มาเลย์ (Malay) 66.3%, จีน (Chinese) 11.2%, ชนพื้นเมือง (indigenous) 3.4%, อื่นๆ (other) 19.1%

สัญชาติ (Nationality)

Noun  :   Bruneian(s)
Adjective   :   Bruneian
ศาสนา (Religions)
มุสลิม Muslim (ทางการ official) 67%,  พุทธ (Buddhist) 13%, คริสต์ (Christian) 10%, อื่่นๆ other (รวมทั้งลัทธิของคนพื้นเมือง includes indigenous beliefs) 10%
ภาษา (Languages)
มาเลย์ Malay (ทางการ), อังกฤษ (English), จีน (Chinese)
ประชากร (Population)
408,786
อัตราการรู้หนังสือ (Literacy Rate)
92.7%

ชุดประจำชาติ (National Costume)
ผู้ชาย Baju Melayu ผู้หญิง Baju Kurung

ดอกไม้ประจำประเทศ (National Flower)

Simpor
การปกครอง (Government)
สมบูรณาญาสิทธิราชย์  กำหนดให้สุลต่านทรงเป็นอธิปัตย์  (constitutional sultanate) คือเป็นทั้งประมุข นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

เศรษฐกิจ (Economy)

บรูไนเป็นประเทศที่ร่ำรวยไปด้วยน้ำมันและก๊าซธรรมชาติซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำรายได้มาสู่ประเทศเป็นอันดับหนึ่ง

โครงสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ(GDP Composition by Sector)
เกษตรกรรม (agriculture) : 0.8%
อุตสาหกรรม (industry) : 66.7%
การบริการ (services) : 32.5%

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP)

21.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

รายได้ต่อหัวประชากร (GDP Per Capita)

50,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1,500,000 บาท) ร่ำรวยติดอันดับ 9 ของโลก

สินค้าส่งออก (Export Commodities)

น้ำมันดิบ (crude oil), ก๊าซธรรมชาติ (natural gas), เสื้อผ้า (garments)

สกุลเงิน (Currency)

ดอลลาร์บรูไน (Brunei Dollar – BND) ประมาณ 25 บาท

อัตรการว่างงาน (Unemployment Rate)

2.7%

อัตราประชากรมีความเป็นอยู่ที่ตํ่ากว่าเส้นของความยากจน (Population Below Poverty Line)

N/A (ไม่ประกาศ)

อัตราเงินเฟ้อ (Inflation Rate)

2%

ประวัติศาสตร์

บรูไนเป็นที่รู้จักและมีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยมีอาณาเขตครอบครองส่วนใหญ่ของเกาะบอร์เนียวและส่วนหนึ่งของหมู่เกาะซูลู มีชื่อเสียงทางการค้า สินค้าส่งออกที่สำคัญในสมัยนั้น ได้แก่ การบูร พริกไทย และทองคำ

หลังจากนั้นบรูไนเสียดินแดนและเสื่อมอำนาจลงเนื่องจากสเปน และฮอลันดาได้แผ่อำนาจเข้ามา

จนถึงสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปี พ.ศ. 2431 (ค.ศ. 1888) ด้วยความวิตกว่าจะต้องเสียดินแดนต่อไปอีก บรูไนจึงได้ยินยอมเข้าอยู่ภายใต้อารักขาของอังกฤษ และต่อมาในปี พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) บรูไนได้ลงนามในสนธิสัญญายินยอมอยู่เป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษอย่างเต็มรูปแบบ

ในปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) บรูไนสำรวจพบน้ำมันและแก๊สธรรมชาติที่เมืองเซรีอา ทำให้บรูไนมีฐานะมั่งคั่งในเวลาต่อมา

ในปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ได้มีการเลือกตั้ง ซึ่งพรรคประชาชนบอร์เนียว (Borneo People’s Party) ได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น แต่ถูกกีดกันไม่ให้จัดตั้งรัฐบาล ต่อมาจึงได้ยึดอำนาจจากสุลต่าน แต่สุลต่านทรงได้รับความช่วยเหลือจากกองทหารกูรข่าที่อังกฤษส่งมาจากสิงคโปร์ หลังจากนั้นได้มีการประกาศภาวะฉุกเฉิน และต่ออายุทุก ๆ 2 ปี เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

หลังจากที่อยู่ภายใต้อารักขาของอังกฤษมาถึง 95 ปี บรูไนก็ได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s