Procrastination ผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ดีจริงหรือ?

Most people who write about procrastination write about how to cure it. But this is, strictly speaking, impossible.

คนส่วนใหญ่ที่เขียนเกี่ยวกับการผลัดวันประกันพรุ่ง มักเขียนเกี่ยวกับว่าจะแก้มันยังไง แต่ว่ากันตามจริงแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

There are an infinite number of things you could be doing. No matter what you work on, you’re not working on everything else.

มันมีสิ่งนับไม่ถ้วนที่คุณน่าจะทำ แต่ไม่ว่าคุณจะเลือกทำอะไรอย่างหนึ่ง ก็เท่ากับว่าคุณก็ไม่ได้ทำอีกหลายๆอย่าง

So the question is not how to avoid procrastination, but how to procrastinate well.

ดังนั้น คำถามไม่ใช่ว่าจะหลีกเลี่ยวการผลัดยังไง แต่เป็นจะผลัดยังไงให้ดี

procrastination-flowchart-2There are three variants of procrastination, depending on what you do instead of working on something: you could work on

มีการผลัดวันประกันพรุ่งอยู่ ๓ แบบ ขึ้นอยู่กับว่าคุณทำอะไรแทนการทำงาน คุณอาจจะ…

(a) nothing, ไม่ทำอะไรเลย

(b) something less important, ทำสิ่งที่ไม่สำคัญ

(c) something more important. ทำสิ่งที่สำคัญกว่า

That last type, I’d argue, is good procrastination.

แบบสุดท้ายนี่แหละ ผมว่าเป็นการผลัดที่ดี

That’s the “absent-minded professor,” who forgets to shave, or eat, or even perhaps look where he’s going

นั่นก็คือพวกศาสตราจารย์จอมเหม่อลอย ที่ลืมโกนหนวด หรือกินข้าว หรือแม้แต่ลืมดูว่ากำลังเดินไปไหน

while he’s thinking about some interesting question. His mind is absent from the everyday world because it’s hard at work in another.

ขณะที่เขากำลังนึกถึงคำถามที่น่าสนใจ ความคิดของเขาลอยออกไปจากโลกทั่วไป เพราะมันกำลังทำงานหนักในอีกโลกหนึ่ง

That’s the sense in which the most impressive people I know are all procrastinators. They’re type-C procrastinators: they put off working on small stuff to work on big stuff.

นั่นคือรูปแบบที่ว่าผู้คนที่น่าประทับใจที่สุดที่ผมเคยพบล้วนแต่เป็นพวกจอมผลัดทั้งนั้น พวกเขาเป็นจอมผลัดประเภท C คือผลัดเรื่องเล็กๆไปก่อนเพื่อทำสิ่งใหญ่ๆ

The most dangerous form of procrastination is unacknowledged type-B procrastination, because it doesn’t feel like procrastination. You’re “getting things done.” Just the wrong things.

การผลัดที่อันตรายที่สุดคือการผลัดประเภทไม่รู้หรือประเภท B เพราะมันไม่รู้สึกเหมือว่าคุณกำลังผลัด คุณกำลังทำงานอยู่…แค่ทำผิดเรื่องเท่านั้นเอง

By Paul Graham

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s